8.4.17

TA LIMANIA

 Σας γράφω απο Βόλο, λίγα λεπτά απο το Λιμάνι της πόλης μου.
Χρησιμοποίησα έναν τίτλο απο τραγούδι της Πόλυς Πάνου, Τα Λιμάνια, που μου θυμίζει την πόλη.
Δε θα γίνω πολύ αναλυτική σήμερα, γράφω αραιά μετά την ανακοίνωση της Δογματικής/Διδακτορικής του 2012 στο Θεολογικό.
Μου αρέσει όταν βρέχει.

Κι όλα αυτά τα λεπτεπίλεπτα Βορειοελλαδίτικα που αγαπώ απο μικρή κι έχω τονίσει σε πολλές αναρτήσεις στο blog.
Μια κουρτίνα, ας πούμε σε ένα σπίτι.
Και οι Δύσεις οι Βολιώτικες.
Πήγα σε μια έκθεση Παιδικής Χειροτεχνίας στη Λαϊκή Τέχνη στο Πολιτιστικό της Ν.Ιωνίας.
 Ενθουσιάστηκα, είχε παιδιά που τσίριζαν στην επετειακή εκδήλωση.

 Μου θύμισαν ορισμένα την χειροτεχνία που βλέπεις στα Κέντρα Νεότητας και Στέκια Παιδιά του Δήμου Βόλου, στην Κεραμεική, Ζωγραφική κτλ..
 Είχε θέμα τη Λαϊκή Τέχνη σε διάφορες εκφάνσεις της.
 Εδώ βλέπουμε δείγματα Κεραμεικής.
 Αναπαραστάσεις σε ποδιές απο περιοχές της Μαγνησίας με χαρτόνι και στοιχεία χειροτεχνικά.
 Εδώ στοιχεία αργαλειού.


 Εδώ και πιο καθαρά.

Μου άρεσε η λεπτοδουλειά σε αυτό, χάρτινο σουπλά με σχέδιο περασμένο και με μαρκαδόρο.
 Οι δύσεις είναι απο το σπίτι.
 Τα χρώματα τους ταιριάζουν στη Βορειοελλαδίτικη.

 Κι άλλα στοιχεία απο την εσωτερική Αρχιτεκτονική στην πόλη του Βόλου.
Όλα όσα μας χτυπούν έτσι στο μάτι απο παιδιά.
 Πήγα στην έκθεση του Αστέρη Γκέκα, μου άρεσε γι ακόμη μια φορά η λεπτοδουλειά του.
 Βγάζει αυτό το τοπικό Παραδοσιακό αίσθημα, και του Βόλου βεβαίως, που μου αρέσει στο έργο του, πολυπληθές.
 Σε διάφορες κλίμακες και μεγέθη, χρώματα, κατασκευές, ανακατασκευές κτλ..
 Σε μικρά υποστηλώματα.
 Στον επάνω όροφο της Χάρτα, τοπικού καφενείου στο Βόλο.
Είναι χαρακτηριστικό το ιδίωμα του και οι τόνοι του για έμφαση σε ξύλο, κυρίως.


 Μετά πέρασα απο την έκθεση της Μαρίας Χατζηνικολάου στο νέο χώρο Τέχνης με την ονομασία "δ".
 Είχε τρεις βασικές ενότητες και έναν ξύλινο πάγκο με επεξηγήσεις για τη Βιοτεχνία των πλακιδίων Μεφσούτ, το βιογραφικό της, κάποια δείγματα κι ενημερωτικό υλικό.
 Μου άρεσε η ενότητα στο βάθος του τοίχου με ανάρτηση έτοιμων τσιμεντοπλακιδίων με σχέδια έγχρωμα και περάσμενα επιπρόσθετα με πενάκι μαύρο κυρίως σε σημεία, τετράγωνα σε σχήμα, μικρά σε μέγεθος.
 Μου έβγαλε μια αμηχανία της στη διαχείριση του υλικού, κυρίως στις κατασκευές με κολάζ απο αναπαραστάσεις της παραλίας, του πάρκου και λοιπών στα αριστερά της μικρής αίθουσας.



 Βγήκα και είδα αυτό και θυμήθηκα τις ντόπιες παραδοσιακές κατασκευές, πινακίδες που συναντάς στην πόλη.

Δική σας,

Ritsa Blue


No comments: